۱۰ دلیل برای اینکه مسابقات شتر سواری نباید برگزار شود!

شترسواری
قلب تپنده محیط زیست، حیوانات آن است. انسان با موجودات دیگر منشاء مشترک داشته و در فرآیند تکامل گونه ها تاثیر بسزایی در طول تاریخ گذاشته است. با توجه به اینکه تمامی موجودات زنده حق حیات دارند و بایست حقوق آنان در اولویت اخلاقی هر انسانی باشد، بی توجهی و ناخردی آشکار نسبت به این حقوق طبیعی باعث آسیب جدی به محیط زیست و منجر به ارتکاب جنایت علیه حیوانات خواهد شد. اگر بخواهیم یکی از جنایات علیه حیوانات را بیان کنیم می توانیم به برگزاری مسابقات شتر سواری اشاره کنیم.

 ۱۰ دلیل برای این که مسابقات شتر سواری ناقض حقوق حیوانات بوده و نبایست برگزار شود:

۱- بی توجهی به حقوق حیوانات
صاحبان شترها اغلب حیوانات زخمی و خسته را شلاق زده و مورد ضرب و شتم قرار می دهند. بیش از ۶۰ شتر در روز مسابقه، بالاتر از حد سرعت توان، مجبور به حمل صاحبانشان هستند.
در نگاه ساده، سوارکاران این حیوانات، آنها را با لوله های پلاستیکی، طناب، زنجیر و شلاق زدن به حرکت در می آوردند.

۲- بی توجهی به حقوق بشر
با توجه به وزن بالاى شترسواران، صاحبان شترها به این فکر افتاده‌اند که از سواران سبک یعنى کودکان استفاده کنند. مقام اول مسابقات ملی شتر سواری سال ۹۷ در ورزنه اصفهان، یک کودک کم سن و سال است و چندین کودک دیگر نیز به‌عنوان سوارکار در این مسابقات حضورداشته‌اند.
در کشوری همچون قطر که مسابقات شتر سواری بسیار موردتوجه عموم است، کودکان کشورهاى دیگر که وزن کمى دارند (کودکانى از کشورهاى سودان، پاکستان و بنگلادش) به این کشور آورده شده‌اند تا به‌عنوان شترسوار به رقابت بپردازند که این مسئله خیلى زود حساسیت سازمان فعال دفاع از حقوق کودکان و یونیسف را موجب شد و درنهایت اعلام شد که استفاده از کودکان در مسابقات شتر سوارى ممنوع است و درنتیجه صدها کودکى که به‌عنوان شترسوار تعلیم‌دیده بودند به کشورهاى خود فرستاده شدند.

برگزاری مسابقات شتر سواری
برگزاری مسابقات شتر سواری

۳- اجبار به طی مسافت‌های چندین کیلومتری مسابقه
شترها مجبور به طی مسافت‌های کیلومتری مسابقه در گرمای سوزان و پر از سروصدا هستند و از آب و سایه محروم‌اند. در طول سال بعضی از شترها چندین و چندین بار در مسابقات مختلف شتر سواری شرکت داده می‌شوند و متحمل زجر و عذاب شدیدی هستند.
شترها مجبورند صاحبانشان را برای کسب مقام قهرمانی تا مسافت ۵ کیلومتری با خود با سرعت بالایی حمل کنند و به خط پایان مسابقه برسند. اگر آن‌ها مقاومت کنند یا ناتوان شوند، مورد ضرب و شتم شدیدی قرار می‌گیرند.
علاوه بر اینکه شلاق‌ها همیشه به سر و بدن این حیوانات زده می‌شود، با استناد به گفته شاهدان عینی حتی در هنگام مسابقه از شوک برقی نیز استفاده می‌کنند تا شترها سریع‌تر بدوند و زمانی که این حیوانات مقاومت می‌کنند آزار صاحبانشان تشدید می‌گردد.

۴- ضرب و شتم و آزار فیزیکی
آزاردهنده‌ترین زخم‌های این حیوانات، ایجادشده توسط یک طناب وصل شده به اطراف بینی آنان است.
یکی دیگر از شاهدان عینی مشاهده کرده که شترها در صورتی مجبور به دوندگی می‌شوند که متحمل درد شوند. ابزارهایی که باعث تحریک به دوندگی آنان می‌شود بسیارند، ولی از رایج‌ترین آن‌ها می‌توان به طنابی اشاره کرد که به بینی شترها بسته‌شده و به‌عنوان افسار هدایت در مسابقات برای دوندگی بهتر استفاده می‌گردد. سوارکاران در مسابقات شتر سواری با کشیدن طناب وصل شده به بینی شتر باعث ایجاد درد شدیدی در حیوان می‌گردند و از این راه آنان را مجبور به اطاعت امر خود می‌کنند.
از ابزار رایج دیگر می‌توان به میله فلزی نوک‌تیزی اشاره کرد که با اصابت آن به بدن شترها، آن‌ها را مجبور به دوندگی فرای توانشان می‌کند. حتی اگر آن حیوانات، زخم‌هایی که توسط شلاق‌ها ایجادشده و بیماری‌هایی از بدرفتاری داشته باشند، بایست به راه خود ادامه داده و به انتهای مسابقه برسند. بسیاری از شترها در پایان مسابقه آسیب‌های جدی دیده و خونی می‌شوند.

شترآزاری در مسابقات شتر سواری
آزار و اذیت شترها

۵- در مسابقات شتر سواری به چشم پول به شترها نگاه می‌شود!
بی‌اعتنایی مقامات و مسئولان ملی و محلی برای جلوگیری از سوءاستفاده از حیوانات آشکار است. بدیهی است که تعداد شترهای رسیده به منطقه، بیشتر از تعدادی است که به مسابقات راه پیدا می‌کنند. بسیاری از شترها به خاطر بیماری قرنطینه می‌شوند و یکسری هم تنبل تشخیص داده‌شده و به مسابقه راه پیدا نمی‌کنند.
به نفرات اول تا ششم در این رقابت‌ها جوایز نقدی از ۱ تا ۳ میلیونی اهدا می‌شود.
پشت پرده این تجارت خونین بومی و محلی در مسافت‌های کیلومتری است که شترها سوار بر ماشین باری توسط سوارکارانشان طی می‌کنند. در مسابقات کشوری افرادی همراه شترهایشان از سیستان و بلوچستان تا اصفهان می‌آیند، یعنی مسافتی حدود ۱۵۷۹ کیلومتر (حدود ۱۸ ساعت راه) باید شترها بدون آب و غذا و خواب و آرامشی با سختی‌های جاده خود را وفق داده و اگر شانسی داشته باشند و رد صلاحیت نشوند، بدون استراحت وارد میدان عذاب مسابقه شوند. و درنهایت باید همین راه آمده را برای برگشت دوباره طی کنند. یعنی حدود ۳روز متوالی زجر و عذاب.

۶- هیچ نظارت اخلاقی برای رعایت حقوق حیوانات وجود ندارد.
هیچ شماره و سامانه‌ای برای گزارش حیوان آزاری در این مسابقات به مقامات ملی و محلی وجود ندارد.
شتری زجر بکشند یا نه، شتری آسیب ببیند یا نه فرقی نمی‌کند؛ مسابقات شتر سواری برگزار می‌شود. آن‌ها می‌خواهند بگویند که منطقه ما تنها یک کویر نیست و حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد، حتی به قیمت حیوان آزاری.

۷- عدم وجود قانون حمایت از حیوانات
وجود خلأ قانونی باعث ترویج این نوع مسابقات در ایران شده است. با استناد به ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق حیوانات مصوب ۱۵ اکتبر ۱۹۷۸ که متن نهایی آن در سال ۱۹۹۰ توسط یونسکو منتشرشده است؛ هیچ حیوانی نباید در معرض برخورد نامناسب یا اعمال بی‌رحمانه قرار گیرد. همچنین با استناد به ماده ۱۰ آن، از دوران طفولیت باید آموزش‌وپرورش عمومی به‌منظور راهنمایی انسان جهت توجه، درک و احترام به حیوانات وجود داشته باشد. مسابقات شتر سواری ناقض مصوبات اعلامیه جهانی حقوق حیوانات است.

۸- آسیب‌های اجتماعی و تجربه ذهنیت منفی برای گردشگران
از ناهنجاری‌های اجتماعی می‌توان به وندالیسم اشاره کرد که باعث به بار آوردن بی‌فرهنگی در جامعه می‌شود. محققان علوم اجتماعی معتقدند؛ وندالیسم باعث تأثیر مخرب بر روحیه و میزان نشاط و شادی در چهره‌ی مردم می‌شود و تأثیر بسیار مخربی بر گردشگری خواهد داشت. مثال‌هایی از این نوع آسیب اجتماعی عبارت‌اند از: خط‌خطی کردن بدنه و پنچر کردن لاستیک‌های اتومبیل، بیرون کشیدن گل‌های پارک، آزار دادن حیوانات و جانوران. مسابقات شتر سواری قطعاً برای جوانان می‌تواند زمینه‌ساز اولیه برای بزهکاری‌های آینده باشد.

نه به حیوان آزاری
نه به حیوان آزاری

۹- مسابقات شتر سواری حیوان آزاری است، نه ورزش یا سرگرمی
آیا این‌یک ورزش است؟ ورزشی که با زجر و عذاب و ریختن خون حیوانات بی‌گناه همراه باشد جرم است! با استناد به اعتقاد یکسری از انسان‌های ناآگاه، شکار یک ورزش است ولی به‌صورت وحشیانه با مرگ حیوانات همراه است.
آزار و اذیت یک حیوان نیز به خاطر سرگرمی یک عده، ورزش نیست بلکه حیوان آزاری است. استفاده ابزاری از یک حیوان چه در قوانین شرعی و چه در قوانین بین‌الملل یک عمل وحشیانه و غیرانسانی به‌حساب می‌آید.

۱۰- نا آگاهی از ترویج بیماری حیوان آزاری
حدود ۱۴ هزار نفر برای دیدن مسابقات شتر سواری گرد هم می‌آیند. برگزارکنندگان این مسابقات غیراخلاقی؛ فدراسیون ورزش روستایی و بازی‌های بومی و محلی تحت نظارت اداره ورزش و جوانان کل کشور و با مشارکت سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی است. اداره ورزش و جوانان هیچ سنخیتی با ورزش‌های غیراخلاقی ندارد. صدور مجوز اجرای مسابقات ملی شتر سواری همانند این است که بگوییم؛ اداره ورزش و جوانان مسابقات ملی خروس بازی و همچنین شترمرغ سواری را هم به‌عنوان یک ورزش بومی و محلی بایست حمایت و گسترش دهد. (مستندات موجود در بسیاری از مناطق کشور نشان‌دهنده این است که پرورش‌دهندگان شترمرغ، اجازه سواری به این حیوانات را به ازای پرداخت هزینه می‌دهند.)
بی‌اعتنایی به تأثیر برگزاری چنین مسابقاتی در سطح ملی، باعث بروز آسیب‌های غیرقابل‌جبران اجتماعی خواهد شد.

در همین رابطه خواندن این مطلب را به شما توصیه می کنیم: درباره شترها بیشتر بدانید تا از آنها بهره کشی نکنید!

سفارش‌های مخصوص پیامبر اکرم حضرت محمد (ص) راجع به سوارکاری

  1. نهى از سوارى خواستن بیش از توان حیوان: «بیش از قدرت و طاقت حیوان، از او سوارى نگیرید و نخواهید.»
  2. نهى از شتر سواری ناموزون و کج سوار شدن بر حیوانات: «به‌طور ناموزون و نامناسب درحالی‌که پاهایتان را روی‌هم انداخته‌اید، بر حیوان ها سوار نشوید، و پشت آن‌ها را محفل و مجلس گفتمان خود نسازید؛ یعنى درحالی‌که ایستاده‌اند، همچنان بر پشت آن‌ها سوار نشوید؛ و مشغول سخن گفتن؛ بلکه پایین بیایید و باهم صحبت کنید!»
  3. دستور به بردن حیوان از راه‌های هموار و آسان: «هر وقتی‌که یکى از شما بر حیوانى سوار شد، آن را از راه‌های هموار و آسان ببرد؛ و آن را به راه‌های دشوار و سخت نکشاند.»
  4. تشویق و بشارت به کسى که هنگام گذر از گردنه از حیوان پیاده شود: «کسى که در گردنه (سربالایى) از مرکب خود پیاده شود و پشت سر آن راه برود، همچون کسى است که بنده‌ای را در راه خدا آزاد کرده باشد.»
  5. نهى از دشنام به شتر؛ به خاطر صلح: «به شتران، فحش ندهید؛ چون مانع از خونریزى و کشته شدن بشر می‌شوند؛ و آشتی‌دهنده و مُصلح می‌باشند!»
  6. نهى از زدن بر صورت حیوان و سوزاندن و داغ نهادن بر اعضایش: «ازجمله حقوق حیوان بر صاحبش، این است که بر صورتش نزند؛ چون این حیوان نیز تسبیح و حمد خداى را می‌گوید.»
پیامبر رحمت
پیامبر رحمت

پیامبر اسلام حمایت از حقوق حیوانات را سفارش می‌کند و عمل می‌نماید؛ به همین دلیل خداوند نیز در وصفش می‌فرماید: تو را رحمتى براى جمیع جوامع فرستادم. (حتى جوامع حیوانى)

نتیجه گیری

سخنی است از رهبر آزادی‌بخش هند، آقای ماهاتما گاندی که می‌گوید: میزان مدنیت یک جامعه را با معیار رفتار با حیوانات می‌توان سنجید. ده سال پیش به مسابقات شتر سواری خیلی بیشتر از حالا به‌عنوان یک ارزش و ورزش نگاه می‌کردند، ولی امروز تنها بزهکاران جامعه، آن‌هم با ترس از سرزنش مردم، دست به این ناهنجاری می‌زنند. خرسندیم که بگوییم به‌زودی مسابقات شتر سواری نیز همانند مسابقات حیوانی دیگر به تاریخ خواهند پیوست.

1 دیدگاه برای “۱۰ دلیل برای اینکه مسابقات شتر سواری نباید برگزار شود!

  1. امیر حسین گفته:

    عزیزم فقط اینا نیستند که مسابقات سگ های تازی و اسب ها و حتی جنگ گاوها و خیلی چیزای دیگه در جریانه و شما با بستن باب مسابقات شتر سواری جایی از دنیا رو نمیگیری بلکه باعث میشی این افراد راه های متفاوت تری برای این عمل غیر اخلاقیشون پیدا کنند پس چه بهتره که به جای تعطیلی براش قوانینی وضع بشه و در چارچوب انسانیت و قانون باز هم ادامه پیدا کنند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *