تنها راه ما حمله به محیط زیست ایران

محیط زیست کشور

سرنوشت ما چه خواهد شد؟ همه فعالان محیط زیست و حامیان حیوانات کشور تحلیلی دارند. تحلیل ما از آینده محیط زیست ایران چیست و راه برون‌ رفت از مشکلات کدام است؟
نخستین گام در این مسیر، درک رخداد ها و اتفاقات در نقطه‌ ای است که در آن ایستاده‌ ایم. در چه شرایطی قرار داریم و به کجا می‌ رویم؟ به نظر ما تنها راهکار برای نجات محیط زیست کشور، حمله به آن است.

⇐ ثبت نام کارت عضویت فعال محیط زیست و حامی حیوانات

بحران محیط زیست ایران

از یک سو با تهدید های اقتصادی ترامپ مواجه هستیم؛ تهدیدی جدی، ویرانگر و خبیثانه. از سوی دیگر شاهد مقاومت و ایستادگی شدید ملت شریف ایران در مقابل این تحریم‌ های یکجانبه خواهیم بود. مقاومتی که در حمله عراق به ایران به ۸ سال ایستادگی در مقابل جنگ و تحریم انجامید. همانطور که می دانیم بازی فوتبال ۹۰ دقیقه است اما در محیط زیست، ما در وقت اضافه هستیم و چیزی نخواهد کشید که سوت پایان بازی به صدا درآید و آن موقع است که نتیجه چیزی جز شکست نخواهد بود.

مواجهه ما با بحران محیط زیست ایران دو نتیجه را در پی خواهد داشت، جنگ یا مذاکره. همچنین شرایط تغییرات آب و هوایی جهان نشان از آن دارد که در این زور‌ آزمایی بزرگ، جنگ آخرین ‌گزینه بین دوستداران زمین و مخربان محیط زیست است چرا‌ که عواقب خطرناکی برای منطقه و جهان در پی دارد.
آنچه می‌ماند، گزینه مذاکره است. گزینه‌ ای که در شرایط فعلی غیر‌ ممکن به نظر می‌ رسد اما جریان‌ ها و تحولات‌ اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و فشار عقل‌ جمعی باعث خواهد شد سرانجام مردم و مسئولین پشت میزهای مذاکره و هم اندیشی برای نجات محیط زیست کشور بنشینند.

ما برای حفظ محیط زیست و حیوانات زاده شده ایم!

ما دوستداران محیط زیست و حیوانات کاری به بی فرهنگی نداریم و کارمان را می‌کنیم. اما بی فرهنگان با ما کار دارند و نمی‌ گذارند کارمان را بکنیم. از این رو باید بدانیم در پس این حیوان آزاری ها و تخریب محیط زیست موقعیت ما چه خواهد شد و با چه تکانه‌ هایی مواجهیم. اگر تصویب قانون حفاظت از محیط زیست، منابع طبیعی و حقوق حیوانات به یک سال انجامید، چه کنیم و اگر سال‌ ها طول کشید، چه سرانجامی خواهیم داشت؟ ترسیم وضعیت بخش‌ های مختلف اقشار جامعه در این دوره سخت می‌تواند اندکی به درک موضوع و نقطه ایستایی‌ مان کمک کند. اینکه بدانیم در این دوره بشدت سخت برای این اقشار چه اتفاقاتی خواهد افتاد.

مردم در حال رصد محیط زیست ایران

مردم در حال رصد بحران محیط زیست کشور هستند و نمی دانند آیا از این منجلاب بیرون خواهند آمد یا خیر؟ سوالی که اینجا مطرح می شود این است: آیا مردم دنبال یادگیری و کمک به محیط زیست هستند یا دنبال راهی برای فرار از منقطه خطرشان؟ آنچه در این مرحله و در شرایط حاد آینده محیط زیست ایران بیش از پول و امکانات به مردم کمک خواهد کرد، امید است. فعالان محیط زیست نیاز مبرم به تمرین جمعی برای تولید امید دارند تا آن را به مردم انتقال دهند و با خود همراه کنند.

آنچه که باعث کمتر شدن فعالان و حامیان در این عرصه خواهد شد وضعیت اسفناک محیط زیست ایران نیست بلکه نا امیدی و یاس است.

مسئولین در حال رصد واکنش مردم

مسئولین در این مرحله از بحران زیست محیطی کشور کار سخت‌ تری دارند؛ نه آنقدر متخصص هستند که حاشیه نداشته باشند و نه آنقدر بی تخصص هستند که با هزینه و نیروی کمتر بتوانند بحران را از پل عبور دهند. آنان دو گزینه پیش رو دارند: همراهی با فعالان و حامیان محیط زیست یا نشتن در بیرون گود و نگاه کردن به نتیجه داستان. اما یادمان باشد مسئولین به هر واکنشی از طرف مردم بازخورد نشان می دهند.

مسئولی که بحران را درک و لمس نکند مسئول نیست.

هنر ما چیست؟

هنر ما فعالان محیط زیست و حامیان حیوانات رساندن مسئولین به آن درک است که بحران محیط زیست کشور را جدی بگیرند و به جای دادن انرژی منفی و نابود‌ کردن نا امیدانه آنچه با محیط زیست و حیات وحش ایران کرده ایم، باید به فکر توسعه و گرفتن سهم بیشتر برای زنده‌ ماندن و احیای محیط زیست کشور باشیم. برای هر حوزه نیاز است که یک فرد توانمند با‌ تجربه و متخصص انتخاب کنیم و کار را پیش ببریم. بازخواست فعالان محیط زیست و حامیان حیوانات اگر چه منطقی به نظر می‌ رسد اما به معنای توقف رشد و مرگ است.

محیط زیست ایران

راه حل عبور از بحران محیط زیست ایران

دولت و دیگر مسئولان در این روزگار سخت پیش رو تا می‌توانند باید موانع کسب‌ و‌ کار های دوستدار محیط زیست و حیوانات را بیش از پیش از جلوی پای فعالان و حامیان بردارند. چون تنها سازمان های مردم نهاد و تیم ها کوچک زیست محیطی هستند که می‌توانند موج امید را در بین مردم بیدار کنند و حمایت از این انجمن ها بهترین راه برای شکوفایی محیط زیستی کشور است.

آنچه تا به امروز بخش‌های مختلف دولتی و قانونگذاری و…انجام  داده‌ اند اگر هم بگوییم خوب است اما برای روزهای سخت پیش رو کافی نیست. با بیانیه‌ دادن، مشکلات حل نمی‌شود؛ باید برای حمایت از حقوق حیوانات طرح و لایحه آماده شود تا فضا برای فعالیت پناهگاه ها یا نقاهتگاه ها و ‌کسب‌ و‌ کار دوستدار محیط زیست و حیوانات در شرایط سخت بیش از پیش مهیا شود.
از طرفی پناهگاه ها و نقاهتگاه های حیوانات، در این جنگ اقتصادی بزرگ، نیاز به امکانات دارند. یکی از این امکانات ایجاد فضا های اشتراکی بزرگ برای حضور فعالان و حامیان در جهت کمک به حیوانات بی پناه خواهد بود.

حرف آخر :

هیچوقت نخواستم از نا امیدی صحبت کنم و هیچوقت این انرژی را به شما انتقال نمی دهم. در ماه‌ های آینده وضعیت را کنار هم بهبود می بخشیم. برای بقا تنها راه ما امیدوارانه حمله به محیط زیست کشور و کمک به بهبود آن است. هر چقدر می توانید فرهنگ سازی و آگاه سازی کنید. هر چقدر تلاشتان را در این زمینه بیشتر کنید سرمایه گذاران و خیرین به سراغ مان خواهند آمد و در این حوزه توجه بیشتری را به خودمان جلب خواهیم کرد. ما موج های بزرگی در ایران خواهیم شد شک نکنید.

صابر محمدی، عضو هیئت مدیره مجمع فعالان زیست محیطی کشور ( انجمن حمایت از حیوانات ایران )

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *