مواد غذایی که می خورید، چگونه تهیه می شوند؟

Featured Video Play Icon

به راستی مواد غذایی چگونه و از کجا به دست ما می رسند؟ در برنامه «شمارش معکوس تا نابودی» شما با علل گسترش بلایای وحشتناکی از جمله گرمای شدید، سیل های مهیب، طوفان و آتش سوزی های بزرگ که در سراسر کره خاکی در جریان است، آشنا خواهید شد. این برنامه شامل سه قسمت کوتاه تصویری می باشد که توسط سازمان بین المللی صلح سبز (Greenpeace) تهیه شده و مجری آن خانم آلیس براگا مورایس (Alice Braga Moraes) هنرپیشه معروف برزیلی است.

شمارش معکوس برای نابودی کره زمین آغاز شده است. متأسفانه هم اکنون که در حال نگارش این متن هستیم، یک میلیون گونه جانوری و گیاهی در معرض خطر انقراض قرار گرفته اند. با این حال، تولید صنعتی کالاهایی همانند روغن پالم، سویا، گوشت و لبنیات باعث نابودی جنگل ها و سایر اکوسیستم های ما شده و سیاره ما را تا مرز سقوط پیش برده است. اگر می خواهیم به آینده خود فرصتی بدهیم، روش های رایج امروزی نبایستی ادامه یابد.

سیاره ما همانند ماهیتابه در حال گرم شدن است. علت آن را می توان در فعالیت شرکت های حریص و دولت هایی دید که به خاطر یک مشت پول، کمر به نابودی گیاهان و جانوران بی نظیر بسته اند و در مسیر مخرب خود با تهدید مردم بومی به بحران آب و هوایی و تغییرات اقلیمی دامن زده اند. کره زمین تبدیل به یک ماهیتابه پر از حیوانات پرورشی شده است که سویا به خوردشان می دهند تا انسان ها برای شکم خود غذا تولید کنند. البته سلب مالکیت زمین ها و یک مقدار مسخره و زیادی از کربن در اتمسفر، به عنوان چاشنی برای این غذا در نظر گرفته شده است.

ما در سه قسمت به شما خواهیم گفت که این سیستم چگونه کار می کند و به چه ترتیبی مواد اولیه خام به مواد غذایی قابل مصرف تبدیل می شود و سرانجام سر از بشقاب ما در می آورد. باید بدانید که خوشبختانه این سیستم غذایی مخرب را میتوان تغییر داد زیرا سیستمی طراحی شده است. ما می توانیم مدل بهتری را طراحی کنیم تا غذای سالم و ارزان تولید نماییم. سیستمی را طراحی کنیم که جنگل ها را برای تغذیه دام و پر کردن مخازن ماشین از بین نبرد.

مقاله ای در مورد آسیب های صنعت گوشت: گیاهخواری چه ربطی به توسعه پایدار دارد؟

بحران کووید ۱۹ نشان داد که سیستم های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حال حاضر جهان؛ نه برای میلیاردها انسان روی کره زمین بلکه فقط برای چند نفر طراحی شده اند. هم اکنون زمان تغییر فرا رسیده است. ما در کنار هم می توانیم پیروز شویم و یا جدا از هم ببازیم. ما از دولت هایمان می خواهیم که سودرسانی به چند نفر را متوقف کنند و شرکت های غذایی سالم، با کیفیت خوب و مقرون به صرفه به ما ارائه دهند.

در قسمت اول برنامه «شمارش معکوس تا نابودی» به سوال زیر پاسخ خواهیم داد:

آیا می دانید در پروسه تولید مواد غذایی چه اتفاقی می افتد؟

یک عنصر خیلی قدرتمند و غیر دموکراتیک وجود دارد که هر چیزی که در جهان ما اتفاق می افتد را به هم ربط می دهد. ما انسان ها چه بخواهیم و چه نخواهیم، همیشه در سوپرمارکت، دورهمی های دوستانه و حتی در قرارداد های بین المللی و ملی، با آن روبرو می شویم و این عنصر روی میزهای ما است. دفعه ی بعدی که غذا می خورید، یک نگاه خوب به بشقاب تان بندازید. آیا می دانید آن غذا از کجا می آید؟ کجا پروش یافته و چه چیزهایی برای رشدش استفاده شده است؟ و شاید مهم تر از همه: میدانید که این غذا چگونه بر روی سلامت ما و سلامت سیاره ما تاثیر می گذارد؟

تولیدات کشاورزی دلیل ۸۰ درصد قطع همه ی درختان در سراسر کره زمین است. بله این زمین های کشاورزی که بیشترشان قبلاً جنگل بودند تا گازهای گلخانه ای را از هوا بیرون بکشند، نابود شده و یا در حال نابودی هستند. هم اکنون مراتع، تالاب ها و اکوسیستم های دیگر، به سرعت دارند به زمین های کشاورزی غول پیکر و مزرعه های صنعتی تبدیل می شوند و به جای اینکه کربن دی اکسید را از اتمسفر جذب کنند، آن را تولید می کنند. اما دلیل آن چیست؟ آیا این زمین ها صرفاً برای تهیه مواد غذایی ضروری برای انسان از بین می روند؟!

به عنوان مثال گوشت را در نظر بگیرید. شما باید قسمت بزرگی از زمین را از بین ببرید تا بتوانید جمعی از حیوانات را بزرگ کنید و بعد باید حتی مقدار بیشتری از زمین را نابود کنید تا به آن مرغ ها و گاوها غذا بدهید. در حقیقت، برای رشد غذا برای حیوانات مساحت بیشتری از زمین لازمه تا برای اینکه به انسان ها غذا بدیم. ما انسان ها هم اکنون بر روی کره زمین نیم میلیارد گاو داریم، این یعنی بیشتر از جمعیت روسیه و ایالت متحده آمریکا، باهم. همچنین ۲۳ میلیارد مرغ داریم، بگذارید دوباره تکرار کنم: ۲۳ میلیارد مرغ! این یعنی ۳ عدد مرغ برای هر انسان روی کره زمین!

میزان گازهای گلخانه ای تولید شده توسط کشاورزی صنعتی به قدری بزرگ است که مقدار آن با گازهای گلخانه ای تولید شده توسط ماشین ها، قطارها، کشتی ها، اتوبوس ها و هواپیماها (باهم) برابری می کند. با اینکه ما انتخاب های دیگری برای غذا، تکنیک های بهتری برای کشاورزی و همچنین دانش ارزشمند مردم بومی در مورد اینکه چگونه از این زمین ها نگهداری کنیم را داریم، این سیستم مخرب چنان قدرتمند است که به رشد خود ادامه می دهد و صدادی تیک تاک بمب کربن آن هر روز بلندتر و بلندتر می شود.

سازمان ملل: برای آسیب کمتر به زمین کمتر گوشت بخورید!

اجازه دهید به زبان ساده تر بگوییم؛ یک دانه سویا را در نظر بگیرید که انسان از آن در تغذیه خود استفاده می کند. این دانه سویا بیشتر برای این پرورش داده می شود تا به مرغ ها، خوک ها، گوسفندان و گاوها خورانده شود. دانه سویا یک کالای خام مثل گاز طبیعی، نقره، کاغذ یا روغن پالم می باشد که ارزش آن در بازار تبادل جهانی مشخص می شود. از مراکز تجارت در توکیو، سائو پائولو، بروکسل و نیویورک عبور می کند و قبل از اینکه حتی روی گیاه رسیده باشد، قمارها و شرط بندی های مالی روی این دانه سویا انجام می شود. ساده بگوییم: این سیستم مواد غذایی تولید نمی کند بلکه سود تولید می کند. اما در گذشته به هیچ عنوان اینگونه نبوده است.

روزی روزگاری همه ی غذاها محلی، ارگانیک و طبیعی بودند و هیچ لیبلی بر روی آنها برای نشان دادن اینکه این غذاها بدون سم پرورش داده شده، یا با حداقل دستمزد کارمندی و بدون از بین بردن هر چیز زنده دیگری در اطرافش درست نشده، وجود نداشت. متأسفانه غذایی که امروزه با حشره کش، جنگل زدایی و دزدیدن سرزمین مردمان بومی لکه دار شده، یک چیز عادی محسوب می شود و غذایی که ارگانیک و طبیعی درست شده به عنوان یک کالای لاکچری فروخته می شود.

پس ما چگونه از یه سیستم غذایی متعادل رفتیم به سمت برگرهای یک دلاری، مواد سرطان زای خوشمزه و سه برابر تعداد مرغ بیشتر روی زمین نسبت به آدم ها؟ خب پاسخ کاملاً مشخص است، ما اصلاً این را انتخاب نکرده ایم. در ریشه ی این پروسه یک فرآیند اقتصادی و سیاسی است که بیزینس های عظیم و اعمال کشاورزی ناپایدار را ترجیح می دهد. به خاطر همین موضوع هم هست که امروزه مواد غذایی بیشتر سودآور می باشند که با استفاده از علف کش، حشره کش و مقدار زیادی از جنگل زدایی تولید شده باشند. این به معنای سود بیشتر برای ثروتمندترین شرکت ها، کربن بیشتر و در نتیجه گرمای بیشتر در جو زمین است. شرایط موجود واقعاً داغون و هشدار دهنده هست.

چه کسی اینجا می خواهد برای اینکه چند میلیادر پولدارتر شوند، جنگل های آمازون در آتش بسوزند؟ چه کسی اینجا می خواهد کشاوزهای محلی که دارای زمین های کوچک کشاورزی هستند را از تجارت خارج کند و باعث فقر خانواده هایشان شود؟ باید بدانید به هیچ عنوان این گونه نیست که سردمداران کشاورزی صنعتی از خواسته ها و تأثیرات مخرب خود خبر ندارند بلکه آنها با سیاست های زیرکانه ای، میلیارد ها دلار برای تبلیغ هزینه می کنند تا گاوهای خوشحال و فضاهای سبزِ محافظت شده و کارکنان محلی خندان را به شما نشان دهند. این دوستان به ظاهر پشتیبان مردمان بومی هستند اما در باطن حامی سیاست ها و دولت هایی می باشند که حاضرند سر به تن مردمان بومی نباشد تا به فعالیت های کلان اقتصادی خود ادامه دهند.

حالا وقت آن رسیده که از سیاست های کثیف این سیستم مخرب آگاه شویم. ما مدرک داریم که نشان دهیم برندهای بزرگ از اتفاقات و پیشامدهای موجود آگاه هستند اما در عین حال هیچ توجهی به این مشکلات نشان نمی دهند. خیلی از این برندها قول داده اند علاوه بر اینکه از فراهم کننده هایی که جنگل ها را تخریب می کنند خرید نکنند، بلکه عهد بسته اند تا جنگل هایی که ما از دست دادیم را هم احیا نمایند اما متأسفانه هیچ کاری انجام نداده اند. در دنیایی که هر ساله ۱٫۳ میلیارد تن غذا دور ریخته می شود، هر ۵ ثانیه منطقه ای به اندازه یک زمین فوتبال نابود می شود تا برای تهیه مواد غذایی (چه برای حیوان و چه برای انسان) مانعی درست نشود.

این غیر قابل باور است که ۲۶ درصد از همه ی زمین هایی که بر روی کره ی زمین وجود دارد، برای چرا و یا پرورش دادن غذای حیوانات استفاده می شود. بله این زمین ها بجای تأمین مواد غذایی مصرفی برای انسان، صرف تولید خوراک برای دام ها می شود. این روزها ما هیچ نشانه ای از آهسته تر شدن این سیستم نمی بینیم. ما به خوراکی های مضری بیشتری احتیاج نداریم. ما بایستی غذا را متفاوت و بهتر تولید کنیم. ما یا می توانیم از جنگل ها و سیاره مان حفاظت کنیم، یا می توانیم اجازه دهیم که تولید کالاهای اولیه به روش های مخرب، به رشد خود ادامه دهد و با عواقب آن مواجه شویم زیرا نمی توانیم هر دو را کنار یکدیگر داشته باشیم.

در قسمت دوم برنامه «شمارش معکوس تا نابودی» چه چیزی خواهید دید؟

در ویدئوی بعدی قرار است خیلی عمیق در مورد دنیای سیاه تجارت کالاهای اولیه توضیح دهیم و شما را از تأثیر کمپانی های بزرگ بر آینده ی سیاره زمین آگاه کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *