آیا واقعاً سگ های ولگرد عامل نابودی حیات وحش‌اند؟

سگ های ولگرد

طبق آمار بهداشت جهانی حدود ۳۰۰ میلیون سگ بی‌سرپناه در سراسر جهان وجود دارد که نزدیک به ۳۰ میلیون آن فقط به هند مربوط می‌شود! بسیاری از افراد مدعی هستند که سگ های ولگرد عامل اصلی نابودی حیات‌وحش‌اند که در این مقاله موضوع را موشکافی کرده و ریشه‌ای تر به آن خواهیم پرداخت!

از این جا شروع کنیم که کمتر کسی در گوگل واژه سگ «بی‌سرپناه» یا «بی‌سرپرست» را جستجو می‌کند، بلکه اکثر افراد واژه «سگ ولگرد» را در گوگل جستجو می‌کنند! بر همین اساس گوگل مقالاتی را برای عموم مردم نمایش می‌دهد که در جستجوی آن باشند، از این رو ما در این مقاله برخلاف میل باطنی و رسالت سازمانی از واژه «ولگرد» در متن مقاله استفاده کرده‌ایم تا ناآگاهان در حین جستجو مقاله ما را بیابند و با مطالعه این مقاله نگرش خود را تغییر دهند!

سگ های ولگرد دقیقاً کیستند؟

سگ‌های بی‌سرپناه، بی‌سرپرست یا بلاصاحب که در ادبیات علمی به سگ‌های بی‌خانمان یا خیابانی و از دید عوام نادان جامعه به سگ های ولگرد معروفند، سگ‌هایی هستند که به‌صورت آزادانه در سطح شهرها زندگی می‌کنند. به اشتباه عده‌ای عامل تهدید حیات‌وحش ایران را همین سگ‌های آزاد شهری می‌دانند درحالی‌که واقعیت اینگونه نیست!

انواع سگ ولگرد

به‌طور کلی سگ‌ها در جهان در دو طیف پراکنده شده‌اند:

۱- سگ‌های وحشی و ولگرد بدون صاحب (Feral and free ranging)

۲- سگ‌های دارای صاحب (Owned and completely dependent): این سگ‌ها دارای سرپرست بوده و هیچ تهدیدی برای حیات‌وحش ایران ندارند.

اما سگ های ولگرد و وحشی در ۶ زیر گروه طبقه‌بندی می‌شوند:

۱- سگ وحشی (Wild dog): جزو حیات‌وحش محسوب شده ولی بومی ایران نیست.

۲- سگ‌ آموزش ندیده و غیراهلی (Feral dog): جزو تهدیدات حیات وحش ایران محسوب می‌شود.

۳- سگ‌ گله (Shepherd dog): جزو تهدیدات حیات‌وحش ایران محسوب می‌شود.

۴- سگ خیابانی (Street dog): هیچ تهدیدی برای حیات‌وحش ایران ندارد.

۵- سگ رها و بی‌خانمان (Stray dog): هیچ تهدیدی برای حیات‌وحش ایران ندارد.

۶- سگ روستایی (Village dog): احتمال دارد تهدیدی برای حیات‌وحش محسوب شود.

نکته ۱: فقط سگ‌های آموزش ندیده و غیر اهلی (۲) و سگ های گله (۳) جزو تهدیدات حیات‌وحش ایران محسوب می‌شوند! این دو گروه در طبیعت ایران جزو گونه‌های مهاجم شکارچی محسوب شده و باعث ایجاد ترس، استرس و مزاحمت، انتقال بیماری، ایجاد رقابت بر سر منابع غذایی و تولد حیوانات دورگه در زیستگاه‌های طبیعی می‌شوند.

نکته ۲: سگ‌های گله (۳) با آزاد شدن در طبیعت، تبدیل به سگ‌های فرال شده (۲) و افزایش جمعیت این گونه مهاجم را در پی دارند.

قطعاً دخالت مستقیم ما انسان‌ها در طبیعت و بر هم زدن نظام طبیعی باعث شده سگ‌ها به زیستگاه حیوانات حیات‌وحش وارد شوند، آیا فکر نمی‌کنید که میهمان ناخوانده مناطق حفاظت‌شده و عرصه‌های حیات‌وحش کشور انسان و دام اوست و نه سگ‌های به زعم شما ولگرد؟ انسان‌ها در بخشی از تاریخ باعث ورود سگ‌ها به زیستگاه حیوانات حیات‌وحش شده‌اند و حالا که دیگر برایشان سودی ندارند جان آن‌ها را کم‌ارزش‌تر از حیات‌وحش بومی می‌بینند، باید بدانید که بر اساس این استدلال زندگی همه ما انسان‌ها نیز باید بی‌ارزش باشد مگر اینکه در آفریقا زندگی کنیم!

چگونه برچسب سگ های ولگرد به سگ‌های آزاد شهری خورد؟

به قطعیت می‌توان گفت که سگ ولگرد، حیوان عجیبی نیست، بلکه او یک برچسب خورده است. این برچسب (سگ ولگرد) از همان ابتدا به برخی از آن‌ها زده شده است و برخی دیگر نیز بر حسب شرایط این برچسب را می‌خورند.

متأسفانه زمانی که یک حیوان سرپناهی دارد و نژاددار است، حیوان خانگی محسوب شده و اذیت کردنش نیز جرم و مصداق بارز حیوان آزاری محسوب می‌شود. ولی اگر این سگ در کوچه و خیابان متولد شود، دیگر یک حیوان خانگی نیست بلکه حیوان ولگرد می‌باشد و می‌توان هر کاری با او کرد. کمتر برچسبی در جهان می‌تواند اینگونه وجدان‌ها را بی‌حس کند، صداهای اعتراض را خفه کند و حقوق یک حیوان را نیست کرده و زیر پا بگذارد. «ولگرد» بدترین برچسبی است که هر حیوانی می‌تواند بخورد.

سگ های ولگرد

کاربردی‌ترین روش در جهان برای کم کردن و یا کنترل جمعیت سگ‌های ولگرد شهری، ابتدا مدیریت پسماند است و در گام دوم استفاده از روش زنده گیری، عقیم‌سازی، واکسیناسیون و رهاسازی (روش CNVR) می‌باشد که این شیوه بایستی با اطلاع‌رسانی و آموزش شهروندان و ثبت کردن مشخصات و پلاک یا قلاده گذاری حیوانات همراه باشد.

۴ نکته کلی درباره سگ های ولگرد

نکته اول: در سال ۹۶ تفاهم‌نامه‌ای در سازمان حفاظت محیط زیست منعقد شد که هدف از آن را اینگونه عنوان کردند: طرح استفاده از سگ‌های حافظ محیط‌زیست با هدف کاهش درگیری‌های فیزیکی متخلفان با محیط بانان، به حداقل رساندن آسیب‌دیدگی و تقلیل چالش‌ها در حوزه محیط‌بانی، تقویت روحیه مأموران یگان حفاظت و گارد محیط‌زیست برای مقابله با شکارچیان متخلف، جبران کمبود نیروی انسانی، ایجاد احساس ناامنی و تشویش ذهنی برای شکارچیان متخلف و…، این موضوع قبلاً مطرح شده و حتی حیات‌وحش دوستان پای آن را امضاء کرده‌اند.

نکته دوم: قطعاً بسیار شنیده‌اید که سگ های ولگرد در منطقه‌ای کم بشوند، گونه‌های وحشی به داخل شهر می‌آیند و همین موضوع بر سر خیلی از شهرها از جمله قم آمده است! این موضوع در اواخر سال ۹۷ باعث شد شهرداری و سازمان محیط‌زیست قم اقدام به وارد کردن سگ برای رهاسازی در برخی از مناطق قم بشود تا از ورود گونه‌های وحشی به شهر مقابله کرده و از مردم محافظت کنند! در آن زمان دادستان قم به علت حمله گرگ و کفتار به مردم، دستور داد این گونه‌های وحشی را نیز معدوم‌سازی کنند! آیا این گونه‌ها جزو حیات‌وحش نبودند؟ چرا صدای کسی در نیامد؟!

نکته سوم: در میان انبوه خبرها شنیده‌اید که پلنگ یا یوزپلنگ به دام‌های دامداران حمله کرده‌اند و تلفات زیادی تاکنون ایجاد شده (دلیل آن هم عدم وجود غذا و آبشخور کافی در این مناطق است)، معمولاً در این مواقع چوپانان سگ دارند و تلفات صفر است ولی برخی چوپانان سگ ندارند و باعث تلفات سنگینی می‌شود که هیچ ارگانی خسارات وارده را پرداخت نمی‌کند و دقیقاً به خاطر همین موضوع چوپانان برای تلافی خسارات وارد شده، سگ های گارد و گله را آموزش می‌دهند و به صورت دسته جمعی آن‌ها را برای شکار پلنگ و‌ یوز می‌برند!

نکته چهارم: نابودی حیات‌وحش توسط سگ‌های اهلی رها در طبیعت، یک تراژدی عوام فریبانه است! سگ های گله و گارد چوپانان با سگ‌های بی‌پناه شهری، زمین تا آسمان متفاوت هستند! دلیل اصلی اینکه گاهی اوقات از جانب سگ‌ها به حیوانات حیات‌وحش آسیب می‌رسد، عامل سگ‌های شهری نیستند که آزارشان به مورچه هم نمی‌رسد و حتی نمی‌توانند موش هم شکار کنند، بلکه سگ‌های گله و گارد هستند که فقط برای شکار و محافظت از گله آموزش دیده شده‌اند! کارشناسی که فرق بین این دو را نمی‌داند چگونه می‌تواند از گونه‌های حیات‌وحش محافظت کند؟

گوشت‌خواران یا سگ های ولگرد ، کدام گروه مخرب‌اند؟

علت ۹۰ درصد نابودی زیستگاه‌های حیوانات حیات‌وحش کشور به علت دامپروری و کشاورزی است! بله درست شنیدید؛ واقعیت این است که روستاییان و دامداران به دلیل شیوه زندگی و نوع معیشت خود، بهره‌برداران اصلی و مستقیم منابع طبیعی (مانند اراضی، آب، خاک، جنگل و مرتع) محسوب می‌شوند و علی‌رغم داشتن تنها حدود ۳۸ درصد جمعیت کشور، حدود ۹۰ درصد از عرصه‌های طبیعی کشور را در اختیار دارند.

انسان و سگ

بایستی مخالفان به‌جای مقابله با غذارسانی به سگ های ولگرد شهری، تصمیم بگیرند که ریشه‌ای تر به موضوع نگاه کرده و غذارسانی به خودشان را متوقف کنند! اما چگونه؟ در ادامه با ما همراه باشید.

دوستداران واقعی حیات‌وحش ایران باید گیاهخوار شوند!

۱۰ هزار سال قبل حدود ۹۹ درصد از جمعیت موجودات کره زمین را حیوانات وحشی آزاد تشکیل می‌دانند و سهم نسل بشر فقط ۱ درصد بود. اما امروزه سهم ما آدم‌ها و حیواناتی که بخشی از جمعیت ما به حساب می‌آیند (حیوانات پرورشی) به ۹۸ درصد رسیده است و حیوانات وحشی آزاد فقط ۲ درصد کل موجودات زمین را تشکیل می‌دهند. در واقع می‌توان گفت، ما کل این سیاره را از حیوانات آزاد وحشی دزدیده‌ایم تا برای خودمان و حیواناتی که پرورش می‌دهیم جا باز کنیم.

اگر کسی موضوع انقراض را مطرح کند، باید به او یادآور شویم که دامپروری مهم‌ترین علت انقراض گونه‌ها است و ما هم‌اکنون در گسترده‌ترین انقراض انبوه گونه‌ها در ۶۵ میلیون سال گذشته قرار داریم. بنابراین افرادی که خود را فدایی حیات‌وحش می‌دانند و نگران منقرض شدن گونه‌ها هستند، باید گیاهخوار شوند! هم اکنون سؤال ما از شما این است که آیا می‌توانیم خود را دوستدار حیات‌وحش بنامیم ولی رژیم غذایی‌مان همه‌چیزخوارانه باشد؟

همه چیز از مقاله‌ای در روزنامه گاردین شروع شد که درباره گزارش صندوق جهانی طبیعت بود و توجهات بسیاری را به‌سوی خسارت‌های بزرگ تحمیلی بر کره زمین ناشی از تولید غذا برای حیوانات پرورشی جلب کرد. طبق این پژوهش «۶۰ درصد از نابودی تنوع‌زیستی جهانی، به‌دلیل رژیم‌های غذایی گوشت‌محور است.» این پژوهش اظهار می‌کند که «تولید غذای بریتانیا به‌تنهایی، به‌طور تخمینی مستقیماً با انقراض ۳۳ گونه محلی و خارجی ارتباط دارد».

بر اساس آمار تکان‌دهنده سال ۲۰۱۹ سازمان ملل متحد، بیش از ۱ میلیون گونه جانوری در خطر انقراض قرار دارند.

نگران انقراض یوزپلنگ آسیایی هستید؟ به بشقاب غذایتان نگاه کنید!

یوزپلنگ ایرانی که به‌عنوان سلبریتی محیط‌زیست ایران شناخته می‌شود، یک گونه به‌شدت در معرض خطر انقراض در جهان می‌باشد که متأسفانه امروزه چند ده قلاده از آن فقط در ایران باقی مانده است. مهم‌ترین خطری که در طول این چند سال یوزپلنگ ایرانی را تهدید می‌کند، وجود دامداران در زیستگاه این گونه می‌باشد. این حیوانات ارزشمند ممکن است برای پیدا کردن غذا در اطراف گله های دامداران پرسه بزنند و در نهایت از سوی خود این افراد و سگ‌های گله مورد حمله قرار گیرند. ۵ یوزپلنگ از بین ۳۵ یوز ایرانی باقی مانده در دنیا توسط سگ های ولگرد گله دامداران در مدت کمتر از ۳ سال کشته شده‌اند، این سگ‌های گله حافظ همان گوسفندانی می‌باشند که قرار است به خاطر شکم شما قربانی شوند!

باید بدانید که حمایت از حیات‌وحش به سگ‌کشی محدود نمی‌شود بلکه به شکم‌چرانی نیز مربوط می‌شود! بیایید یک‌بار هم که شده تغییر را از بشقاب خود شروع کنید زیرا حیات‌وحش زخم خورده کشور ما نیاز به حمایت واقعی دارد، نه کشتار و خون‌ریزی!

اشتباه نکنید! منظور ما از سگ‌های گله، سگ‌های بی‌سرپناه شهری نمی‌باشد. سگ‌های گله آموزش دیده خود دامداران برای محافظت از گله هستند.

دامداری

مقصر دامداران نیستند! مقصر اصلی شما هستید! فرض کنید تمامی سگ‌های رها در طبیعت را کشتیم، آیا مشکل حل خواهد شد؟ قطعاً خیر! تا زمانی که عرضه و تقاضای گوشت وجود داشته باشد، دامداران برای چرای گله خود به زیستگاه حیوانات وحشی تجاوز خواهند کرد.

تولید دام بزرگ‌ترین عامل نابودی زیستگاه‌ها است، نه سگ های ولگرد !

طبق بررسی های انجام شده، دامداران گاوهای خود را جهت پروار شدن در جنگل‌های هیرکانی رها می‌کنند و این موضوع باعث شده جمعیت مرال ها و همچنین شوکا های باقی مانده در این جنگل‌ها تحت تأثیر نحوه دامداری سنتی در شمال کشور قرار گیرد. این نوع دامپروری علاوه بر ایجاد مخاطرات زیست محیطی از جمله آلودگی آب، فرسایش و نابودی جنگل می‌تواند باعث انتقال بیماری های مشترکی همانند سل و تب مالت به حیوانات حیات‌وحش گردد که در بسیاری از موارد تشخیص آن ممکن نیست، اللخصوص در مورد تب مالت که این بیماری به‌صورت مستقیم موجب مرگ‌ومیر نمی‌شود بلکه باعث سقط جنین و در نهایت کاهش باروری و جمعیت حیات‌وحش می‌گردد. باید بدانید که در کنار این موضوع نمی‌توان از انتقال بیماری توسط سگ های ولگرد گله به حیوانات حیات‌وحش نیز چشم پوشی کرد!

اکثر افراد معتقدند یکی از مهم‌ترین اقدامات در خصوص پیشگیری از بیماری‌ها در حیات‌وحش، واکسیناسیون دام‌های اهلی می‌باشد که می‌توان با ایجاد سطحی مناسب از ایمنی در دام اهلی، سد مستحکمی در خصوص چرخه انتقال ویروس (عامل بیماری) بین دام اهلی و حیات‌وحش بنا کرد. اما سؤال اینجاست که آیا در صورتی که تمام واکسیناسیون های سالیانه برای همه بیماری های احتمالی در خصوص کلیه دام‌های اهلی (گاو، گوسفند و بز) کشور انجام گیرد می‌توان به قطعیت گفت دیگر شاهد وقوع بیماری و تلفات گسترده در حیات‌وحش نخواهیم بود؟!

به‌بیان‌دیگر با فرض اینکه هیچ کمبود واکسنی در کشور نباشد، هیچ‌گونه کمبود تکنسین بهداشتی و واکسیناتوری در کشور نباشد و با فرض دلسوزی کلیه دامداران عزیز برای حیات‌وحش کشورشان و انجام واکسیناسیون به‌موقع و منظم دام‌هایشان می‌توان به قطعیت گفت دیگر شاهد وقوع بیماری در حیات‌وحش نخواهیم بود؟! جواب این سؤال بدون شک «خیر» می‌باشد.

با پذیرفتن همه اتفاقات خوب بیان شده در متن فوق که در شرایط کشور ما حتی داشتن رویای آن هم بسیار خوشحال کننده است و با توجه به همسایگی کشور ما با کشورهایی که به خاطر جنگ و مشکلات داخلی از نظر بهداشت پایین هستند (همانند: افغانستان، پاکستان و عراق) و توجه زیادی به بهداشت دام نمی‌کنند و از طرفی به علت قاچاق دام احتمال وارد شدن عوامل بیماری‌زای جدید خیلی زیاد می‌باشد؛ از این رو در کل به این نتیجه می‌رسیم که اکثر بیماری‌ها هنوز هم برای بشر ناشناخته هستند و فقط واکسینه کردن نمی‌تواند جلوی کنترل همه بیماری‌ها را بگیرد.

۶ واقعیت مهم درباره دامداری و سگ های ولگرد گله که نمی‌دانستید!

۱- دامدارها بیش از ظرفیت مرتع، دام‌هایشان را وارد منطقه کرده و بیش از زمان‌های تعیین‌شده در مراتع حضور دارند.

۲- هیچ قانون و بخشنامه یا آیین‌نامه‌ای وجود ندارد که بتوان با استناد به آن تعداد و شیوه نگهداری سگ‌های گله‌داران را مشخص کرد.

۳- سگ‌های گله با آزاد شدن در طبیعت باعث افزایش جمعیت سگ‌های فرال می‌شوند.

۴- اکثر چوپان‌ها در زمان فحلی سگ ماده شان، آنرا رها می‌کنند تا به سمت گله گرگ‌ها برود. به توله‌های بوجود آمده از آمیزش گرگ و سگ را گرگاس (هیبرید گرگ و سگ) می‌نامند.

۵- دامدارها برای حفاظت از گله، علاوه بر اینکه مانع سگ‌هایشان نمی‌شوند بلکه در اکثر موارد زمان حمله به یک حیوان وحشی مانند پلنگ، بدتر سگ‌ها را تحریک به این کار هم می‌کنند.

۶- گله‌داران یا پیرند یا جوانانی سرکش، از این رو به علت عدم آموزش به سگ‌ها و پرهیز از معاینات دقیق دامپزشکی باعث ایجاد مشکلات بزرگی از جمله انتقال بیماری دیستمپر سگسانان به حیوانات حیات‌وحش می‌شوند.

شکار پلنگ

بارها دیده و گزارش شده دام‌هایی که در جنگل توسط حیوانات حیات‌وحش (مثل پلنگ یا یوز) شکار می‌شوند پس از یافت شدن لاشه، بعضی چوپان‌های ایرانی لاشه‌ را به سم آغشته می‌کنند تا حیوانات گوشت‌خوار که «دشمن» و تهدیدی برای دام‌هایشان تلقی می‌شوند، از بین بروند. همچنین بارها حیوانات حیات‌وحش به‌صورت مستقیم مورد هدف گلوله دامداران یا سگ های ولگرد گله قرار گرفته‌اند و این یعنی مرگ تعداد زیادی جانور، از یوز گرفته تا خرسِ سیاه، شاه‌روباه، سمور سنگی و…!

صنعت شیلات نیز آبزیان را قربانی می‌کند!

برای اینکه انسان‌ها بتوانند ماهی و باقی به اصطلاح «غذا»های دریایی را بخورند، تورهای بزرگی به آب انداخته می‌شود که طیف وسیعی از آبزیان را می‌کشد. طریقه ماهیگیری امروزی برای رفع تقاضا برای ۹۰ میلیون تن ماهی در سراسر جهان عمدتاً از طریق تورهای ماهیگیری و گاهی با روش‌های غیرانسانی‌تر یعنی استفاده از شوک الکتریکی انجام می‌پذیرد. آمارها نشان می‌دهد از هر ۱ کیلوگرم ماهی که صید می‌شود همراه آن نزدیک به ۶ کیلوگرم ماهی که هدف اصلی نبوده‌اند نیز گیر می‌افتند که از جمله آن‌ها می‌توان به دلفین‌ها، فک‌ها، وال‌ها، لاکپشت های دریایی و کوسه‌ها اشاره کرد. اگر تصور کنیم که همین اتفاق در دشت‌های آفریقا اتفاق بیافتد و غزال‌ها هدف اصلی باشند اما همه شیرها، زرافه‌ها، شترمرغ‌ها و فیل‌ها هم در این پروسه شکار شوند، هیچ‌کسی در جهان تحمل چنین چیزی را نخواهد داشت اما واقعیت این است که هر روز در اقیانوس‌های جهان این موضوع وحشتناک اتفاق میافتد و هیچ‌کس برای آن‌ها پست و استوری نخواهد گذاشت!

  • چنانچه بشر با همین روال به پیش برود تا سال ۲۰۴۸ شاهد اقیانوس‌های بدون ماهی خواهیم بود.
  • به اعتقاد مجمع فعالان زیست محیطی، ماهیگیری پایدار یک ادعای واهی بوده و دلیل اصلی انقراض گسترده تمامی موجودات آبزی می‌باشد.
  • آیا می‌دانید که فک‌های خزری به‌عنوان تنها پستانداران دریای خزر، در خطر انقراض قرار دارند؟! جمعیت آن‌ها در طی ۱۰ سال از ۱ میلیون به ۱۰۰ هزار عدد کاهش یافته است. متأسفانه هستند کسانی که این موضوع را نیز گردن سگ های ولگرد شهری می‌اندازند! اما واقعیت این است که باید نظام دامداری صنعتی و سنتی و فعالیت گسترده صنعت شیلات را از عمده دلایل کاهش جمعیت این گونه در معرض انقراض دانست.

۲ خطای انسانی که باید از آن‌ها درس گرفت!

۱- کشتار ۵ هزار شتر در استرالیا: به تازگی در استرالیا ۵ هزار نفر شتر به بهانه مصرف آب زیاد به گلوله بسته شدند، این در حالی است که استرالیا جزو ۵ کشور بزرگ صادر کننده گوشت در جهان می‌باشد که تعداد گوسفندانش تقریباً سه برابر تعداد جمعیت است. برای آگاهی از پشت پرده این خطای انسانی فقط باید بدانید که در فصل خشک شتر هر ۱۰ تا ۲۰ روز یک نوبت آب دهی می‌شود ولی گوسفند هر ۳ تا ۸ روز آب می‌خورد!

نکته: برای تولید ۱ کیلوگرم گوشت گوسفند حدود ۹ هزار لیتر آب مصرف می‌شود.

۲- کشتار ۴۰ هزار فیل در آفریقا: آلن سیوری محقق و اکولوژیست معروف اهل زیمباوه در سال ۱۹۵۰ اثبات کرد که تجمع فیل‌ها باعث بیابان‌زایی، فرسایش خاک و در نتیجه تخریب زیستگاه‌های دیگر حیوانات حیات‌وحش می‌شوند، از این رو دولت زیمباوه را مجبور کرد در طول ۱۴ سال ۴۰ هزار فیل را به گلوله ببندند! جالب اینجاست که این دانشمند پس از ۶۰ سال در فوریه سال ۲۰۱۳ در همایش جهانی TEDx ابتدا خودش را عاشق فیل ها دانست و سپس بابت قتل‌عام فیل‌ها ابراز پشیمانی کرده و گفت که هیچوقت خودش را تا آخر عمر نخواهد بخشید.

شاید دردناک باشد که بگوییم امروز افرادی ناآگاهی هم هستند که باعث قتل عام سگ‌های بی‌پناه ایران خواهند شد!

پیام ما به دشمنان سگ های شهری چیست؟!

قطعاً واژه «ولگرد» بدترین برچسبی است که هر حیوان یا انسانی می‌تواند بخورد! ولگرد انسان‌های آسیب‌پذیر مظلومی همانند زنان کارتن‌خواب، معتادان، دست‌فروشان، ترنس ها و یا حیوانات بی‌زبانی مثل سگ‌ها نیستند بلکه ولگرد کسی است که به‌جای کمک به رفع معضلات اجتماعی ضعیف‌کشی می‌کند!

مخالفان نباید به سگ‌کشی در ایران دامن زده و با دم شیر بازی کنند! فعالیت اعضای خانواده بزرگ مجمع فعالان زیست محیطی کشور زبان زد تمامی سازمان‌های داخل و خارج از ایران است، از این رو تنها ما یک سؤال از مخالفان داریم: شما برای محیط‌زیست و حیات‌وحش کشور چه کرده‌اید؟! به قطع کسانی که باعث قتل‌عام و ریختن خون حیوانی می‌شوند، کسانی نیستند که فعالان محیط زیست ایران بخواهند از آن‌ها نصیحت‌های زیست‌محیطی بگیرند!

1 دیدگاه برای “آیا واقعاً سگ های ولگرد عامل نابودی حیات وحش‌اند؟

  1. K گفته:

    مرسى از مطلب آموزنده و مفیدتون خیلى عالى بود👍🏻👍🏻 به امید روزى که انسان به طبیعت و حیوانات احترام بگذاره 🙏🏻🙏🏻

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *